Kilka moich uwag do debaty Zielony Ład: zagrożenie czy szansa?
Komentujący zarzucają mi brak źródeł. Oto poniżej one:
- Realizacja propozycji, by cały system elektroenergetyczny opierał się o farmy wiatrowe i fotowoltaiczne oraz nieistniejące technologie to fanatyzm i niebezpieczne mrzonki. Niestabilne moce muszą mieć 100-procentowe wsparcie w mocach stabilnych (wszystko jedno czy węgiel, gaz, woda czy atom). W innym przypadku jest to scenariusz na totalną katastrofę całego systemu elektroenergetycznego. Natomiast suwerenność energetyczną może nam zapewnić wyłącznie surowiec, który mamy dostępny i jest nim węgiel kamienny oraz brunatny. Przy aktualnym wydobyciu zasoby węgla starczą na kilkaset lat: Państwowy Instytut Geologiczny, „Bilans zasobów złóż kopalin w Polsce”: https://www.pgi.gov.pl/images/surowce/2023/bilans_2023.pdf
- W przeciwieństwie do tego, jak jest przedstawiany przez niektóre media i ekologistów, dwutlenek węgla to nie trucizna ani zanieczyszczenie, a gaz niezbędny do wzrostu roślin. Bez CO2 nie byłoby na ziemi życia w formie, jaką znamy. Świetna książka wyjaśniająca te kwestie to: dr Stefan Uhlig, „Klimatyczne oszustwo”.
- To nieprawda, że mamy do czynienia ze zwiększeniem ilości ekstremalnych zjawisk pogodowych, takich jak susze, huragany czy powodzie, a tym bardziej dwutlenek węgla nie ma z tym nic wspólnego. O wynikach badań naukowych na ten temat piszą m.in. Bjørn Lomborg w książce „Fałszywy alarm” czy prof. Piotr Kowalczuk w książce „Zmiany klimatu”.
- Dotacje dla górnictwa nie idą na bieżące funkcjonowanie kopalni, a na działania mające na celu wygaszanie wydobycia węgla, co ma doprowadzić do likwidacji zakładów górniczych oraz na samą likwidację. Na inne dotacje dla górnictwa Komisja Europejska nie wyraziłaby nawet zgody. Należy jednocześnie podkreślić, że kopalnie węgla brunatnego nigdy nie były deficytowe. W „Rzeczpospolitej” na temat tych 150 mld zł dotacji do górnictwa czytamy: Na co trafią miliardy? Wg planu na Rzecz Energii i Klimatu, beneficjenci programu pomocowego będą zobowiązani do stopniowego wygaszania zdolności produkcyjnych w poszczególnych jednostkach i w efekcie do ich nieodwołalnego ich zamknięcia i zlikwidowania. Wygaszanie i zamykanie to będzie następowało według ustalonego harmonogramu. – Program redukcji zdolności produkcyjnych w jednostkach ma na celu systematyczne zmniejszanie produkcji węgla kamiennego, aż do całkowitego jej wygaszenia. W trakcie realizacji tego programu jednostki produkcyjne węgla mają co do zasady zaniechać realizacji inwestycji rozwojowych, a wykonywać jedynie bieżące inwestycje odtworzeniowe, które pozwolą realizować założony plan produkcji, na zmniejszającym się corocznie i stopniowo poziomie – zapewnia resort klimatu: https://energia.rp.pl/wegiel/art41282491-nawet-setki-miliardow-zlotych-na-pomoc-dla-gornictwa-resort-potwierdza-liczby. W 2025 roku dotacje do górnictwa przewidziano w łącznej wartości 9 mld zł, również z przeznaczeniem na „redukcję zdolności produkcyjnej” oraz „państwo dopłaca do wygaszania działalności”: https://swiatoze.pl/rzad-planuje-doplaty-do-gornictwa-nawet-9-mld-zl-w-2025-roku/. Potwierdza to Ministerstwo Energii w korespondencji ze mną: „Dopłaty dla spółek węglowych wydobywających węgiel kamienny w 2024 i 2025 r. dotyczą wyłącznie redukcji zdolności produkcyjnych. W 2024 r. przeznaczono na ten cel kwotę 7,23 mld zł, natomiast na 2025 r. zaplanowano środki w wysokości 7,8 mld zł. Procesy związane z likwidacją kopalń realizowane są obecnie przez Spółkę Restrukturyzacji Kopalń SA. W 2024 r. podpisano umowy dotacyjne na kwotę 0,466 mld zł, natomiast na 2025 r. zabezpieczono na ten cel środki w wysokości 1,12 mld zł”.
- Powołując się na wyliczenia państwowego instytutu, mój adwersarz podaje koszty energii z różnych źródeł. Po pierwsze, nie do końca można wierzyć takim państwowym tworom, bo one realizują rządową politykę i np. ministerstwo klimatu sieje zwykłą i bezczelną propagandę, jak wykazałem w jednym z moich artykułów (Plan na wyższe ceny energii, „Najwyższy CZAS!” 2025, nr 1-2: https://nczas.info/2025/01/03/stek-klamstw-manipulacji-dezinformacji-i-bezczelnej-propagandy-resort-klimatu-i-srodowiska-w-akcji/ ). Po drugie, takie wyliczenia nie muszą się pokrywać z kosztami rzeczywistymi. Widzimy, jak rosną koszty budowy pierwszej elektrowni atomowej, zanim zaczęto jej budowę. Z kolei wg wyliczeń renomowanych zagranicznych instytucji zajmujących się energią (NREL, IEA) budowa morskich farm wiatrowych powinna kosztować ok. 3,2-3,8 mln USD/MW, a już teraz szacuje się, że koszt farmy Baltica 2 wyniesie 5 mln USD/MW. Na dodatek same magazyny energii to bardzo droga technologia. Ja w kwestii kosztów różnych źródeł energii powołuję się m.in. na wyliczenia prof. Władysława Mielczarskiego czy prof. Ziemowita Malechy.
- Mój adwersarz przywołuje opinię polskiej izby hutnictwa, która chce przyspieszenia budowy OZE. Przypuszczam, że im nie tyle chodzi o OZE co o tanią energię, bo w wyniku zielonej polityki UE branża ma nóż na gardle i pilnie potrzebuje tańszej energii, a mówią o OZE, bo wierzą w tę tępą propagandę, że energia z wiatru i słońca jest darmowa.
- Szwedzkie firmy z zielonej branży, które upadają, to nie są jakieś tam drobne projekty mające typowe problemy wieku dziecięcego, tylko sztandarowe projekty zielonoładowej transformacji, dotowane gigantycznymi pieniędzmi podatników (tylko ostatnia transza „pomocy” dla Northvolt wynosiła 50 mld SEK). Więcej na ten temat w moim artykule w magazynie „Polonia Christiana” 2025, nr 103).
Więcej danych i informacji na poruszane w dyskusji tematy czytelnik znajdzie w mojej najnowszej książce „Sabotaż klimatyczny. Jak transformacja energetyczna rujnuje nasze życie”, którą można zamówić na www.tomaszcukiernik.pl. W książce znajduje się obszerna bibliografia, która potwierdza tezy zaprezentowane w dyskusji.
Tomasz Cukiernik
