Łysiakowa mitologia*
Mitologia świata bez klamek to już pięćdziesiąta książka Waldemara Łysiaka. To kontynuacja Salonu. Autor po raz kolejny rozprawia się w niej z Salonem i michnikowszczyzną. Jak zwykle bez pardonu i bez cenzury wali prosto między oczy całą prawdę na temat manipulacji, nieuczciwości, indoktrynacji i relatywizmu różowo-czerwonych „elit” rządzących Polską. Panujący w naszym kraju ustrój okreąla neologizmem „specdemokracja”.
Na początek Waldemar Łysiak demitologizuje Lecha Wałęsę, który jego zdaniem został prezydentem „tylko po to, by uzyskać możliwość zniszczenia swego konfidenckiego dossier”, Władysława Bartoszewskiego, którego proniemieckie i proizraelskie działania bardzo szkodzą Polsce, Tomasza Lisa, który został wypromowany przez różowy Salon, Marka Edelmana, który wbrew kłamliwym twierdzeniem środowiska „Wyborczego” był co prawda przywódcą powstania w getcie warszawskim, ale tylko jednej z organizacji powstańczych i to tej mniej znaczącej, Andrzeja Wajdę, który od dawna wysługuje się Salonowi i ojca Tadeusza Rydzyka, który swoimi działaniami szkodzi polskiemu katolicyzmowi. Dalej Łysiak wraca do kagiebowsko-esbeckiej genezy Okrągłego Stołu, dzięki któremu po zmianach ustrojowych komunistom udało się utrzymać wpływy w Polsce. Autor krytykuje ekumenizm, rozprawia się z mitem Radia Wolna Europa jako tuby prawdy, mitem polsko-niemieckiego partnerstwa, mitem nieistnienia Salonu, mitem inteligentnego Zachodu, mitem silnej Europy oraz wylicza przyczyny klęski wyborczej Prawa i Sprawiedliwości w 2007 roku.
Waldemar Łysiak od kilku już dekad jest bystrym obserwatorem naszej codzienności i potrafi z faktów wyciągać słuszne wnioski. I wnioski te mają niewiele wspólnego z propagandą serwowaną nam każdego dnia w opanowanych przez Salon i sprzyjających mu ludzi stacjach telewizyjnych i radiowych oraz innych mediach. Ciekawym ewidentnym przykładem takich oszustw i manipulacji jest sondaż, który był umieszczony w jednym z portali internetowych. W odpowiedziach na pytanie „Kto jest najlepszym dziennikarzem w publicystyce telewizyjnej” zwyciężał prawicowy dziennikarz i pisarz Rafał Ziemkiewicz. Wtedy twórcy sondy zwyczajnie zlikwidowali poparcie dla Ziemkiewicza, które nagle zmniejszyło się z 17 proc. do 0 proc. Jednocześnie zmniejszyła się ilość oddanych głosów o 2 tysiące. No ale wtedy liderami badania opinii stali się ulubieńcy Salonu – Tomasz Lis i Monika Olejnik. Innym przykładem manipulacji i indoktrynacji jest fakt umieszczenia w podręczniku szkolnym jako przykładu stosowania reguł pisowni małych i wielkich liter tytułu… „Gazeta Wyborcza”! Tak się wychowuje dzieci już od malutkiego, tak się kształtuje opinię publiczną. Dlatego niech nikt nie krzyczy, że Łysiak przesadza, hipostazuje czy konfabuluje.
Waldemar Łysiak, Mitologia świata bez klamek, Wydawnictwo Nobilis, Warszawa 2008.
* Niniejsza recenzja została opublikowana w 6 numerze miesięcznika „Opcja na Prawo” z 2009 r.
